صفحه کتاب

نام علمی : Melilotus  بصورت یکساله یا دوساله زراعت می شود. ارتفاع گیاه بیش از یک متر می شود. دو نوع ( گونه ) از این گیاه وجود دارد.یکی : رنگ گل سفید است و اندام های آن بزرگتر از نوع زرد است که M.alba نام دارد و دومی : گونه زرد که اندام های آن کوچکتر است و M. officinalis نام دارد.نوع گل زرد ، مقاومت بیشتری به خشکی دارد. بومی اروپاست و در ایران در مراتع و کوهستانها به خصوص سبلان رشد کرده . نوع گل زرد آن بوی خیلی خوبی دارد و خوشخوراک است.

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید:

بازدانگان (Gymnosperms) زیر شاخه‌ای از گیاهان گلدار هستند که قدیمی‌تر از نهاندانگان می‌باشند. این زیر شاخه خود به رده‌های متعددی تقسیم می‌شود.
مقدمه :گیاهان دانه‌دار که قبلا تحت نام پیدازادان یا گیاهان گلدار مورد مطالعه قرار می‌گرفتند وجود دانه یکی از صفات مشخص کننده آنهاست. با تشکیل دانه نسل تازه‌ای از گیاه به نام رویان در درون آن شروع به رشد می‌کند بنابراین در این گیاهان دانه عامل بقا و انتشار این گیاهان بشمار می‌رود. این شاخه تحت دو زیر شاخه بازدانگان (Gymnosperms) و نهاندانگان (Angiosperms) مورد مطالعه قرار می‌گیرند

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید

گونه چچم دائمی (Lolium perenne) یکی از گیاهان مهم علوفه ای در مناطق معتدله و سرد سیری جهان می باشد و بعنوان یک علوفه مرتعی خوشخوراک در مناطق شمالی کشور، دامنه های البرز و زاگرس به وفور یافت می شود. شناسایی ارقام و اکوتیپ های پرمحصول تاثیرمستقیمی بر افزایش تولیدات دامی کشور دارد. به منظور بررسی تنوع ژنتیکی ارقام و اکوتیپ های داخلی و خارجی موجود دربانک ژن منابع طبیعی، مطالعه اثرات متقابل سطوح دوگانه پلوئیدی و زمان رسیدن بر تولید علوفه، 29 ژنوتیپ در طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند. عملکرد علوفه خشک و صفات مرتبط با آن از قبیل تاریخ خوشه دهی

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید:

الف- طرح راهروها:در این پارک اکثرا" راهروها یا پیاده روها را به شکل مستقیم می باشند ولی ما می توانیم

همانطور که در عکس پایین نشان داده شده است ،به شکل های گوناگون در آورد.

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید:

باغ ایرانی به عنوان یک ساختار کامل، بیانگر رابطه تنگاتنگ میان بستر فرهنگی و طبیعی است و نشانه‌ای از سازگار نمودن و همسو کردن نیازهای انسان و طبیعت است.

در گذشته باغ ایرانی بروز توان نهفتة محیط و ادراک پیچیدگی‎های آن بود. خالق باغ با اتکا به دانش تجربی خود فضایی را ایجادمی‎‎کرد که باعث بقا و پویایی بستر طبیعی می‎‎شد.

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید:

آغاز انتظام بخشی به باغ را باید در زمان هخامنشیان جستجو نمود. در باغ‌های سلطنتی پاسارگاد (قرن 6 قبل از میلاد) توجه به شبکهٔ منظم مسیر سنگفرش آب روها می‌توان ادعا نمود که شکل چهارباغ و منظم چهار قسمتی در اینجا به ظهور رسیده است و در دوران پس از اسلام منشاء باغ‌های چهار قسمتی اسلامی بوده است. در دوران ساسانی (633-224م) باغسازی گسترش فراوانی می‌یابد.

برخي از صاحب نظران معتقدند که باغ سازي ايراني از زمان عيلامي ها ( قرن ۳ ق . م. ) آغاز شده است . گروهي نيز بر اين عقيده اند که آغاز باغ سازي به زمان هخامنشيان بازمي گردد، چرا که آنان خود مبدعان قنات بوده اند باغ هايشان را نيز با همين سيستم شگرف و پيچيده آبياري مي کردند.

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید:

4- ترسیم هندسی باغهای ایرانی که بوسیله دیوار محصور می شد ، یادآور باغهای مصری بود.

برای دیدن ادامه مقاله به ادامه مطلب بروید: